Jahon adabiyoti marjon shodasi boʻlsa, undagi bitta beqiyos marvarid mumtoz va zamonaviy turk badiiy soʻz san'ati hisoblanadi. Ajoyib antologiyaning 39-jildidan 55-jildigacha, ya'ni 17 jild turk adabiyoti durdonalarini oʻz ichiga oldi. Dunyodagi eng qadimiy etnoslardan birini yaratgan badiiy adabiyot, birinchi navbatda, "Oʻgʻuznoma", "Koʻroʻgʻli", "Dada Qoʻrqut kitobi" kabi tengsiz folklor javohirlariga tayanadi. Dastlabki davrda turk mumtoz adabiyoti fors klassik she'riyati bilan hamohang boʻldi. Ezgu soʻz va ezgu fikr me'morlariga aylangan Jaloliddin Rumiy, Yunus Emro va Tojiddin Ahmadiy ijodiyoti fikrimizning yorqin dalillari boʻla oladi. Antologiyaning turk adabiyoti qismi boshlab bergan 39-jildi ana shu 3 ulugʻ shoir asarlarini jamlagan. Rumiy adabiy merosi xuddi Firdavsiy, Dante, Hofiz, Sa'diy, Navoiy, Shekspir, Gyote, Pushkin, Servantes va boshqa umumbashariy buyuklar qatori boqiy maqomga egadir. Birgina "Ma'naviy masnaviy" orqali u eng ulugʻ mutafakkkirlar safidan joy oldi. Ulugʻ donishmand "Ishq dardiga yoʻliqqan zot bu olamdagi eng sogʻlom kishidir", deb yozadi. Turk adabiyotida muhabbat lirikasini buyuk Yunus Emro eng yuqori pogʻonalarga koʻtargan boʻlsa, Tojiddin Ahmadiy XIV asr oxirida oshiqlar olami tarannumida yangi sahifalar ochdi. Ushbu jild she'r ixlosmandlari dunyosini boyitadigan ajoyib kitob boʻldi.